Quoting%20commentary do Awoda zara 5:2

יֵין נֶסֶךְ שֶׁנָּפַל עַל גַּבֵּי עֲנָבִים, יְדִיחֵן וְהֵן מֻתָּרוֹת. וְאִם הָיוּ מְבֻקָּעוֹת, אֲסוּרוֹת. נָפַל עַל גַבֵּי תְאֵנִים אוֹ עַל גַּבֵּי תְמָרִים, אִם יֵשׁ בָּהֶן בְּנוֹתֵן טַעַם, אָסוּר. מַעֲשֶׂה בְּבַיְתוֹס בֶּן זוֹנָן שֶׁהֵבִיא גְרוֹגָרוֹת בִּסְפִינָה, וְנִשְׁתַּבְּרָה חָבִית שֶׁל יֵין נֶסֶךְ וְנָפַל עַל גַּבֵּיהֶן, וְשָׁאַל לַחֲכָמִים וְהִתִּירוּם. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁבַּהֲנָאָתוֹ בְּנוֹתֵן טַעַם, אָסוּר. כֹּל שֶׁאֵין בַּהֲנָאָתוֹ בְּנוֹתֵן טַעַם, מֻתָּר, כְּגוֹן חֹמֶץ שֶׁנָּפַל עַל גַּבֵּי גְרִיסִין:

Jeśli yayin nesech spadł na winogrona, opłukiwał je [w zimnej wodzie] i wolno im było. Jeśli zostały podzielone, są zabronione. [(Nasza Miszna jest wadliwa. Nauczano jej (po tym, jak „są im zabronione”) w ten sposób: „A jeśli nadaje ona nieprzyzwoity smak, to jest dozwolone”]. I stało się [w ten sposób] z Baitusem, synem Zonina, którego przewoził suszony figi w łodzi, a dzban yayin nesech pękł i spadł na nich, a on zapytał mędrców [o halachę], a oni im pozwolili. Oto zasada: Wszystko, co w jego przyjemności wiąże się z udzieleniem [zabronione] smak jest zabroniony. Wszystko, co w jego cieszeniu się nie obejmuje nadania zakazanego smaku, jest dozwolone, jak wtedy, gdy [zabroniony] ocet spada na dozwolony grys, [w którym to przypadku nadawany aromat jest nieprzyzwoity. (I to, gdy grys gotuje się, gdy ocet na nich spada, w którym to przypadku psuje je od początku do końca. Istnieją cztery rodzaje nadanych aromatów: 1) smak, który jest zbawienny od początku do końca, taki jak smak (zakazanego) wina w gotowane mięso lub ryba. Jest to z pewnością zabronione. 2) smak, który jest nieistotny od początku do końca, tak jak w przypadku (zabronionych) tłuszczów rybnych lub (zabronionego) mięsa w miodzie. Jest to dozwolone ab initio. 3) posmak, który na początku nie jest zbawienny, ale na końcu zbawienny, taki jak (zakazany) miód w winie, który psuje go na początku, ale nadaje mu aromat i smak, gdy wino zyska nad nim przewagę. 4) smak, który jest zbawienny na początku, ale nie jest zbawienny na końcu, taki jak smak tłuszczu miąższu z masłem lub ten (tj. Smak) naczynia, które nie zostało (zużyte) tego samego dnia, które ( smak), kiedy wszedł, był zbawienny, a później stał się zbawienny. Te (ostatnie) dwa są bez wątpienia zabronione. Dlatego jeśli te grysy, na które wpadł ocet, nie gotowały się, są one niewątpliwie zabronione. Ocet w kaszach (niegotowanych) jest (na początku) zbawienny, a (potem) zbawienny. I chociaż jeśli potem je ugotuje, smak jest zepsuty, jest to przykład wzmocnienia, a następnie zepsucia i jest to zabronione (bez wątpienia).]

Poznaj quoting%20commentary do Awoda zara 5:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.